زيرا ) از اين اندوهگينم كه حكومت اين دولت به دست سفيهان و بىخردان و فاجران و نابكاران بيفتد و در نتيجه بيت‌المال را به غارت ببرند و بندگان خدا را برده و اسير خويش سازند ، با صالحان نبرد كنند و فاسقان را همدست و حزب خود سازند ، زيرا در اين گروه فردى است كه مرتكب شرب خمر شده بود و حد اسلام بر او جارى شد و برخى از آنها اسلام را نپذيرفتند تا عطاهايى براى آنها تعيين شد . اگر براى اين جهات نبود تا اين اندازه شما را بر قيام در برابر آنها تشويق نمىكردم و به سستى در كار سرزنش و توبيخ نمىنمودم و در گردآورى و تحريك شما نمىكوشيدم ، بلكه اگر سستى و فتورى از خود نشان مىداديد رهايتان مىساختم . آيا نمىبينيد مناطق اطراف شما گرفته شده و شهرهايتان تحت تسلط دشمن قرار گرفته و كشورهاى شما ( يكى بعد از ديگرى ) تسخير مىشود و شهرهايتان به ميدان جنگ دشمن مبدل گشته ؟ خداوند شما را رحمت كند . براى نبرد با دشمن خود كوچ كنيد و زمين‌گير نشويد ( و سستى و تنبلى به خود راه ندهيد ) كه زيردست خواهيد شد و تن به ذلت و خوارى خواهيد داد و بهرهء زندگى شما از همه پست‌تر خواهد بود ( آرى ) آنكه مرد جنگ است هميشه بيدار است و كسى كه به خواب رود ( و از دشمن غافل شود بايد بداند ) دشمن او در خواب نخواهد بود و از او غافل نخواهد شد . والسلام . شرح و تفسير امام عليه السلام در اين بخش از نامه به نكتهء مهمى اشاره مىكند كه هرگز در برابر دشمنان او كه دشمنان اسلام و قرآنند سكوت نخواهد كرد و به مبارزهء آنها برمىخيزد ، هرچند تنها باشد و آنها تمام زمين را پر كنند . مىفرمايد : « به خدا سوگند من اگر تنها با آنها ( دشمنان ) روبه‌رو شوم در حالى كه تمام روى زمين را پر كرده باشند ، باكى ندارم و وحشت به خود راه نمىدهم » ؛ ( إِنِّي وَاللَّهِ لَوْ لَقِيتُهُمْ